แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง 24-28 มกราคม 2554

รองหัวหน้าองครักษ์ซี่งปกป้องฮันซังกุงและซอจังกึมนั้นต้องพลอยเดือดร้อนถูกจับไปด้วย โอดึมโฮป้ายความผิดรองหัวหน้าองครักษ์ว่ารู้เห็นเป็นใจด้วย ดังนั้นจึงคอยแอบให้ความช่วยเหลือคนทั้งสอง แชซังกุง บอกกึมยองว่าโอดึมโฮกำลังจะสะสางเรื่องของฮันซังกุงและซอจังกึมให้เสร็จในเร็ววันนี้ นางกล่าวต่อไปว่าถ้าในวันนั้นจัดการปักเมียงยอโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้ วันนี้ก็ไม่ต้องเดือดร้อนถึงคนทั้งสอง พ่อค้าเป็ดทนทรมาณไม่ไหว ดังนั้นจึงให้ร้ายรองหัวหน้าองครักษ์ว่าให้เป็ดดื่มน้ำแร่เข้าไป โอดึมโฮได้ฟังเช่นนั้นประกาศว่าจะจัดการกับทุกคนที่เกี่ยวข้อง ฮันซังกุงต้องการปกป้องซอจังกึม ดังนั้นจึงยอมรับผิดเพียงคนเดียว

                        ฮันซังกุงถูกขังที่คุกหลวง แชซังกุงมาเยี่ยมนาง ฮันซังกุงด่าทอแชซังกุงที่ให้ร้ายปักเมียงยอจนนางต้องตาย จนมาวันนี้ยังให้ร้ายนางและซอจังกึมอีก นึกไม่ถึงว่าแชซังกุงกลับหาว่าฮันซังกุงและซอจังกึมหาเรื่องใส่ตัวเอง แชซังกุงขอให้ฮันซังกุงจากไปอย่างสงบจะดียิ่งกว่า ฮันซังกุงขอร้องแชซังกุงให้ปล่อยซอจังกึมไปเพราะซอจังกึมไม่ได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับปักเมียงยออะไร ซอจังกึมถูกนำตัวไปคุมขังที่คุกหลวง ซอจังกึมบอกกับฮันซังกุงว่ารองหัวหน้าองครักษ์ทนการทรมาณไม่ไหวจึงเสียชีวิตไปแล้ว ฮันซังกุงบอกกับซอจังกึมว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ซอจังกึมจำเป็นจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
                        โอดึมโฮใช้เรื่องน้ำแร่เล่นงานจ้าวกวางจู่ซึ่งเป็นปฏิปักษ์กับตนมาตลอด จากนั้นได้สั่งให้ปล่อยฮันซังกุงและซอจังกึม โดยปลอดคนทั้งสองให้เป็นนางกำนัลธรรมดา แชปันซุกกลับต้องการให้ตัดไฟเสียต้นลม อย่าได้ปล่อยคนทั้งสองไว้ เพราะอาจจะเป็นภัยในภายภาคหน้าได้ แต่แชซังกุงกลับใจอ่อนขึ้นมา มินจุงโฮซึ่งถูกคุมขังอยู่รู้ว่าซอจังกึมถูกลงโทษ ทำให้มินจุงโฮรู้สึกเป็นห่วงซอจังกึมขึ้นมา มินจุงโฮขอร้องทหารองครักษ์ให้ช่วยหาหลักฐานความประพฤติปฏิบัติความผิดของโอดึมโฮมาข่มขู่โอดึมโฮให้ได้ แต่ทหารองครักษ์นั้นกลับมีท่าทางลังเล
                        ซอจังกึมและฮันซังกุงถูกปล่อยตัวและเนรเทศไปยังจี้โจว ภายหลังที่แชปันซุกรู้เรื่องนี้และจากนั้นก็มั่นใจว่ามินจุงโฮจำเป็นที่จะต้องไปช่วยซอจังกึมและฮันซังกุงอย่างแน่ๆ อีกด้านหนึ่ง แชซังกุงได้เลื่อนเป็นซังกุงชั้นสูง แต่นางกลับไม่ได้รู้สึกยินดีกับสิ่งที่ได้รับ เยินเซ็งขอร้องให้นางกำนัลข้างในถีเตี้ยวส่งนางไปจี้โจว มินซังกุงและชางยาต่างมีความหวังว่าจะได้ไปส่งซอจังกึมและฮันซังกุง ทำให้นางกำนัลข้างในถีเตี้ยวโกรธมาก แชซังกุงกลับบอกให้นางกำนัลข้างในถีเตี้ยวอนุญาต
                        ฮันซังกุงและซอจังกึมออกเดินทางโดยเตรียมตัวลงเรือไปจี้โจว เนื่องด้วยสุขภาพฮันซังกุง อ่อนแอจึงไม่เหมาะที่จะเดินทางไกล เมื่อต้องเดินทางไกลทำให้ฮันซังกุงทนไม่ไหวเป็นลมหมดสติไป ซอจังกึมขอร้องผู้คุมให้นางแบกฮันซังกุง ซอจังกึมเล่าเรื่องที่ผ่านมาให้ฮันซังกุงฟังเพื่อให้ให้กำลังใจนาง แต่แล้วฮันซังกุงก็ทนไม่ไหวสิ้นใจบนหลังซอจังกึม
 
                        ภายหลังที่มินจุงโฮได้รับการปล่อยตัวแล้วถึงรู้ว่าฮันซังกุงและซอจังกึมถูกเนรเทศไปจี้โจว   ไต้เท้าซังบอกกับนางกำนัลข้างในถีเตี้ยวและแชซังกุงว่าฮันซังกุงสิ้นใจระหว่างเดินทางไปจี้โจว เยินเซ็งขอร้องนางกำนัลข้างในถีเตี้ยวให้ส่งนางไปจี้โจว มินจุงโฮและชางยาได้ยินเช่นนั้นจึงพากันพาตัวเยินเซ็งไป
                        ดังดึ้กดูนำทรัพย์สินที่มีอยู่ทั้งหมดเดินทางไปจี้โจวเพื่อให้ช่วยซอจังกึมกลับมา นึกไม่ถึงดึงดึ้กดูกลับถูกเมียด่าโง่ มินจุงโฮไปหาดังดึ้กดู มินจุงโฮก็ถูกเมียของดังดึ้กดูด่าว่าขี้ขลาดเป็นเต่าหดหัว ไม่เหมือนกับซอจังกึมที่กล้าหาญเสี่ยงอันตรายช่วยมินจุงโฮมาก่อน เวลานี้ มินจุงโฮถึงรู้ว่าซอจังกึมเป็นเจ้าของปิ่นปักผม ผู้มีพระคุณที่เคยช่วยชีวิตตนไว้
                        ภายหลังที่ซอจังกึมถูกเนรเทศไปจี้โจวแล้ว หลายครั้งที่ซอจังกึมพยายามหลบหนี แต่ทุกครั้งก็ถูกทหารตามจับกลับมาได้ ซอจังกึมถูกขังในโกดังเก็บของจนได้รู้จักกับจังด๊อก ซอจังกึมคิดว่าจังด๊อกต้องโทษเช่นเดียวกับนาง ดังนั้นจึงชักชวนจังด๊อกหลบหนี จังด๊อกช่วยซอจังกึมโดยทำให้นางท้องเสีย เมื่อนางเข้าห้องน้ำจะได้ฉวยโอกาสหลบหนี จังด๊อกบอกให้ซอจังกึมหลบหนีไปที่ชายสมุทร จากนั้นให้บอกกับทหารตรงนั้นว่าจังด๊อกแนะนำมา ทหารนั้นจะให้นางโดยสารเรือหลบหนี นึกไม่ถึงว่าเมื่อทหารนายนั้นรู้ว่าเป็นซอจังกึมก็เข้าจับกุมนางทันที ที่แท้ที่เป็นเช่นนี้นั้นเพราะจังด๊อกต้องการกลั่นแกล้งซอจังกึมนั่นเอง
                        มินจุงโฮตัดสินใจเดินทางไปจี้โจวโดยไม่สนใจว่ามีความผิดฐานละทิ้งหน้าที่ มินจุงโฮได้ยินมาว่าซอจังกึมได้รับโทษหนักเพราะพยายามหลบหนี ซอจังกึมด่าทอจังด๊อกที่คิดร้ายนาง นางกำนัลทั้งหลายต่างพากันตำหนิที่ซอจังกึมไม่มีมายาทต่อจังด๊อก คนที่นี่ต่างให้เกียรตินางทั้งนั้น ทำให้ซอจังกึมแปลกใจมากที่ได้ยินเช่นนั้น
                        ในวังหลวง บรรดานางกำนัลข้างในทั้งหลายต่างพากันฉลองให้แชซังกุงที่ได้เป็นซังกุงชั้นสูง แชซังกุงได้รับของขวัญเยอะมากๆ มีเพียงมินจุงโฮคนเดียวเท่านั้นที่ไม่มีของมาให้แชซังกุง แชซังกุงกล่าวกับซังกุงทั้งหลายไม่ติดใจกับเรื่องที่ผ่านมา โอดึมโฮ,แชปันซุกและแชซังกุงเฉลิมฉลองกันอย่างสุขสบาย แชซังกุง กล่าวว่าจะกำจัดคนที่เป็นปฏิปักษ์กับเรา เพื่อให้รักษาผลประโยชน์ของเราเอาไว้ กึมยองไปหามินจุงโฮถึงได้รู้ว่ามินจุงโฮเดินทางไปจี้โจวแล้ว
                        มินจุงโฮฝากจดหมายไปให้ซอจังกึม ซอจังกึมถูกส่งตัวไปทำงานในโรงเลี้ยงสัตว์   ซอจังกึมจงใจปล่อยม้าไปเพื่อให้หาโอกาสหลบหนี ทหารพากันตามล่าซอจังกึมกลับมา โชคดีมินจุงโฮช่วยนางไว้ได้
 
                        เพราะเหตุว่ามินจุงโฮช่วยชีวิตซอจังกึมไว้จึงได้รับบาดเจ็บที่ขา ซอจังกึมเห็นเช่นนั้นจึงช่วยห่อเฝือกให้มินจุงโฮ มินจุงโฮกล่าวกับซอจังกึมว่านางเป็นคนที่ช่วยชีวิตตนไว้ในเวลานั้น แต่เวลานี้ตนรู้สึกละอายใจมากที่เกิดเหตุขึ้นกับซอจังกึม ตนกลับไม่สามารถช่วยนางได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คราวนี้ตนจำเป็นต้องช่วยซอจังกึมให้ได้
                        มินจุงโฮรู้ว่าซอจังกึมอยากกลับฮั่นหยาง ดังนั้นจึงว่าจ้างนายท้ายเรือให้ส่งนางไปจากจี้โจว แต่เมื่อเห็นซอจังกึมเวลานี้ มินจุงโฮกลับแนะนำซอจังกึมว่าอย่าได้หลบหนีอีกต่อไปเลย เพราะประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย นางจะมีจุดจบเช่นเดียวกับพ่อแม่นาง คือต้องตายสถานเดียว มินจุงโฮรับปากซอจังกึมว่าจะช่วยล้างมลทินให้นาง ซอจังกึมครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่ง ในที่สุดนางก็ตัดสินใจตามมินจุงโฮเดินทางไปยังที่ว่าการ
                        ซอจังกึมเห็นจังด๊อกเรียกเก็บเงินเยอะๆจากคนที่เผ่านาขอรับการรักษาจากนาง ทำให้ซอจังกึมทนไม่ได้จึงสั่งสอนจังด๊อก ซอจังกึมบอกว่าจังด๊อกใช้ของธรรมดากับสมุนไพรไม่กี่ชนิดหลอกลวงผู้คน จังด๊อกได้ยินเช่นนั้นถึงรู้ว่าประสาทรับรู้รสชาติของซอจังกึมหายเป็นปกติแล้ว วันรุ่งขึ้น จังด๊อกให้ซอจังกึมนำสมุนไพรไปตากแดด ซอจังกึมจับตาดูพฤติกรรมอันแปลกแปลกของจังด๊อกอยู่หลายวัน แม้ว่าจะไม่ชอบนางสักเท่าใดนักก็ตาม แต่เมื่อนึกถึงคนที่มาซื้อยา ทำให้ซอจังกึมลามือไม่ได้
                        ดังดึ้กดูต้มน้ำแกงเป็ดอยู่นานสามเดือน เมียดังดึ้กดูถามดังดึ้กดูว่าจะมามัวเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่องทำไม ดังดึ้กดูกล่าวว่าตนต้องการรู้สาเหตุที่พระเจ้าจุงจงทรงประชวร ดังดึ้กดูดื่มน้ำแกงเป็นตรงเวลาหลายเดือนติดต่อกันก็ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไร เมียดังดึ้กดูบอกดังดึ้กดูว่านางตั้งครรภ์แล้ว ดังดึ้กดูบอกว่าเด็กในครรภ์ของนางสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของซอจังกึมได้เป็นอย่างดี มินซังกุง,ชางยาและเยินเซ็งถูกสังให้ไปดูแลซูหยวนเหนียงเหนียงโดยมีหน้าที่เตรียมอาหารให้นางซึ่งนางกำลังจะคลอดในอีกไม่นานนี้แล้ว
                        กึมยองสืบพบว่ามินจุงโฮเดินทางไปที่จี้โจว     แชปันซุกพบว่ากึมยองยังไม่สามารถตัดใจจากมินจุงโฮได้ กึมยองบอกกับมินจุงโฮว่าจะเปลี่ยนรายการอาหารให้แก่ซูหยวนเหนียงเหนียง เยินเซ้งบอกกับกึมยองว่าอาหารที่เตรียมให้ซูหยวนเหนียงเหนียงมีสารอาหารครบถ้วนอยู่แล้วซึ่งอาหารเหล่านั้นฮันซังกุงสอนให้ ชองซังกุงเกิดความไม่พอใจขึ้นมาจึงสั่งให้เยินเซ้งและพวกไปทำงานเบ็ดเตล็ดทั่วไป ซอจังกึมสอนให้นางกำนัลทั้งหลายเรียนรู้ว่าสมุนไพรชนิดใดมีพิษ จังด๊อกชมซอจังกึมเฉลียวฉลาด ดังนั้นจึงถามซอจังกึมว่าสนใจจะเป็นหมอบ้างไหม นึกไม่ถึงว่าซอจังกึมกลับปฏิเสธ
 
                        จังด๊อกรู้มาว่าประชาชนคนหนึ่งป่วยหนัก ดังนั้นจึงชวนซอจังกึมไปทำการรักษา จังด๊อกเห็นประชาชนยากจนไม่มีเงินซื้อยา จึงแสดงท่าทีไม่สนใจ ซอจังกึมทนไม่ได้จึงออกใบสั่งยาให้เอง โดยยืมเงินมินจุงโฮจ่ายค่ายาให้จังด๊อก ซอจังกึมกล่าวกับมินจุงโฮว่านางสงสัยว่าผู้พิพากษาต้องนำทหารมาสร้างบ้านอย่างแน่ๆ
                        ซอจังกึมต้มยาให้ประชาชน นางพบว่าน้ำที่นำมาต้มยามีกลิ่น ไม่สะอาดพอที่จะนำมาต้มยาได้ ดังนั้นจึงขึ้นเขาไปนำน้ำบริสุทธิ์บนเขามาต้มยาให้ราษฎร แต่กลับถูกทหารขัดขวางไว้ ที่แท้น้ำกินในเมืองจี้โจวมีราคาสูงมาก น้ำบริสุทธิ์บนเขามีเพียงเศรษฐีเท่านั้นที่สามารถหาซื้อมาใช้ได้
                        มินจุงโฮเห็นเจียงเสี้ยวพาทหารไปขุดบ่อน้ำ ภายหลังที่สอบถามดูแล้วพบว่าจังด๊อกเป็นคนออกเงินขุดบ่อน้ำขึ้นมา การขุดบ่อน้ำนี้ขึ้นมานั้นมีเป้าหมายทำน้ำฝนให้สะอาด เพื่อให้ที่ชาวเมืองจี้โจวจะไม่ต้องใช้น้ำไม่สะอาดอีกต่อไป
                        จังด๊อกช่วยรักษาอาการป่วยให้ประชาชน นางกล่าวกับซอจังกึมว่าการที่นางเก็บเงินค่ารักษาจากราษฎรนั้นเพราะต้องการนำเงินมาขุดบ่อน้ำ จังด๊อกเกลี้ยกล่อมให้ซอจังกึมเรียนวิชาแพทย์กับนางอีกรอบ จังด๊อกรักษาอาการป่วยให้นักโทษที่ถูกเนรเทศมายังจี้โจว ที่แท้การที่นักโทษเป็นโรคติดต่อกันนั้นเพราะไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้องนั่นเอง ทุกครั้งที่จังด๊อกช่วยรักษานักโทษกลุ่มนี้ก็จะถูกผู้คุมจับตัวไปขัง ในตอนนี้เองซอจังกึม ถึงรู้ว่านางเข้าใจผิดจังด๊อกมาโดยตลอด
                        จังด๊อกถูกเรียกตัวกลับวังหลวงเพื่อให้ทำหน้าที่หมอหลวง แต่นางกลับปฏิเสธ เวลานี้เอง       ซอจังกึมถึงรู้ว่าวิชาแพทย์ของจังด๊อกลึกล้ำ ที่สำคัญหากรู้วิชาแพทย์ก็จะทำให้นางมีโอกาสกลับสู่วังหลวงอีกที ในที่สุดซอจังกึมก็ตัดสินใจเรียนวิชาแพทย์จากจังด๊อก จังด๊อกเริ่มสอนวิชาแพทย์ให้แก่ซอจังกึม จังด๊อกสอนให้ซอจังกึมสังเกตสีหน้าของคนไข้ว่าผิดปกติไหม จากนั้นบอกให้นางอ่านตำราแพทย์ซึ่งมีเยอะๆ      ซอจังกึมต้องการทดสอบความรู้ที่ร่ำเรียนมา ดังนั้นจึงทดสอบกับคนที่เดินทางผ่านไปมาจนถูกด่านับครั้งไม่ถ้วน
                        ภายหลังที่มินจุงโฮรู้ว่าซอจังกึมกำลังศึกษาวิชาแพทย์ ดังนั้นจึงสั่งให้ทหารให้ซอจังกึมสังเกตสีหน้าเสียให้พอ ซอจังกึมซาบซึ้งใจมากที่มินจุงโฮคอยช่วยเหลือนาง มินจุงโฮบอกซอจังกึมว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ซอจังกึมตรวจดูอาการแล้วพบว่ามินจุงโฮมีไข้นิดหน่อย มินจุงโฮฉวยโอกาสจับมือซอจังกึม ซอจังกึมจากไปด้วยคามไม่พอใจ จังด๊อกนำตำราแพทย์จำนวนมากมาให้ซอจังกึมศึกษา นางกำชับให้ซอจังกึมท่องจำให้แม่นยำ หากว่าไม่เข้าใจก็ต้องท่อง นับแต่นี้เป็นต้นไปซอจังกึมต้องอ่านตำราแพทย์อยู่จนดึก
 
                        กลางดึก เพราะเหตุว่าเยินเซ็งนึกถึงซอจังกึม ดังนั้นจึงนั่งร้องไห้อยู่ที่ตำหนักหลวง นึกไม่ถึงว่าพระเจ้าจุงจงเสด็จผ่านมา นางกำนัลข้างในถีเตี้ยวและนางกำนัลคนอื่นๆต่างพากันด่าทอเยินเซ็งเป็นการใหญ่     แต่พระเจ้าจุงจงกลับทรงความคิดว่ามีเยินเซ็งเป็นคนอ่อนโยน นางกำนัลข้างในมี่รับตัวเยินเซ็งไปในตำหนักหลวง ที่แท้พระเจ้าจุงจงทรงโปรดเยินเซ็ง ดังนั้นจึงต้องจับนางมาแต่งตัวเสียใหม่เพื่อให้ถวายการรับใช้พระเจ้าจุงจง
                        จังด๊อกรักษาอาการป่วยให้คนไข้คนหนึ่ง นางพบว่าหมอที่เคยรักษาคนไข้รายนี้รักษาไม่ถูกวิธี ทำให้นางเชื่อว่าหมอรายนี้จำเป็นจะต้องเป็นพวกหลอกลวงต้มตุ๋นอย่างแน่ๆ   ดังนั้นจึงไปคิดบัญชีกับหมอที่ว่านี้ เมื่อไปถึงจึงพบว่าหมอที่ว่านี้คือชองอุนแป๊ด ซอจังกึมรีบเข้าไปทักทายชองอุนแป๊ด จังด๊อกไม่เข้าใจว่าเหตุใด ชองอุนแป๊ดจึงออกใบสั่งยาผิดๆโดยไม่คำนึงถึงชีวิตคนไข้ ชองอุนแป๊ดกล่าวว่าโสมเป็นยาวิเศษมีสรรพคุณล้ำเลิศ ไม่มีผลร้ายต่อร่างกายอะไร
                        ชองอุนแป๊ดเปิดเผยว่าเนื่องมาจากล้มป่วยลง ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจตัวเอง ต่อมาได้รับกำลังใจจากซอจังกึม ทำให้ชองอุนแป๊ดยืนหยัดขึ้นมาอีกรอบ การที่ชองอุนแป๊ดเดินทางมาจี้โจวนั้นก็เพื่อให้มาขอรับการรักษาจากจังด๊อก ภายหลังที่ชองอุนแป๊ดรู้ว่าซอจังกึมศึกษาวิชาแพทย์เพราะต้องการมีโอกาสกลับเข้าวังหลวงอีกรอบ   ดังนั้นจึงต่อว่าซอจังกึมเป็นการใหญ่ เมื่อจิตใจมีแต่การล้างแค้น ก็ไม่สมควรเป็นหมอ จังด๊อกกลับไม่เห็นด้วยกับคำพูดของชองอุนแป๊ด นางกล่าวกับชองอุนแป๊ดว่านางเองก็มีความแค้นสุมอยู่ในใจเหมือนกัน ภายหลังที่นางพูดพบก็พาซอจังกึมไป
                        จังด๊อกรู้ว่าอาการป่วยของนักโทษร้ายแรงมาก ดังนั้นจึงชักชวนซอจังกึมไปตรวจดูอาการ ระหว่างทางได้พบกับชองอุนแป๊ด ดังนั้นจึงชักชวนชองอุนแป๊ดไปด้วย จังด๊อกและชองอุนแป๊ดแยกกันตรวจอาการนักโทษ จังด๊อกกล่าวกับชองอุนแป๊ดว่าอาการป่วยของนักโทษเหมือนกับอาการป่วยที่ชองอุนแป๊ดเป็นอยู่ไม่มีผิด แม้ว่าจะมีทางรักษา แต่นางก็จะไม่รักษาให้ เพราะนักโทษกลุ่มนี้ทำให้นางต้องบ้านแตกสาแหรกขาด
                        หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน จังด๊อกก็ตัดสินใจรักษาอาการป่วยให้นักโทษ ทำให้ชองอุนแป๊ดแปลกใจ จังด๊อกบอกซอจังกึมาคำพูดของชองอุนแป๊ดมีเหตุผล ถ้าหากว่ามีความแค้นอยู่ ก็ไม่ควรจะเป็นหมอ    คนที่ศึกษาวิชาแทพย์นั้นเหมือนดาบสองคมจะใช้รักษาคนหรือจะใช้ฆ่าคนก็ได้ ซอจังกึมได้ยินเช่นนั้นทำให้นางได้สติขึ้นมา